Spijt en keuzes

Spijt, wat is spijt? Ik zeg altijd dat ik geen spijt heb van de keuzes die ik in mijn even heb gemaakt. Dat is nog steeds waarheid. De keuzes die ik gemaakt heb in mijn leven zijn altijd bewust, doordacht en onderbouwd gemaakt. Op dat moment was het de beste keuze en zag ik geen andere optie en/ of mogelijkheid. Wellicht waren die er genoeg, alleen niet één waar ik 100% achter kon staan.

Het woordenboek geeft me de volgende definities over spijt; wroeging, berouw, medelijden, verdriet, wrevel, zelfverwijt.
Een aantal van deze woorden geven mij meteen een gevoel van herkenning. Heb ik dan toch spijt?!? Ik heb zeker berouw over een aantal zaken in mijn leven. De keuzes die ik bewust heb gemaakt heeft andere mensen gekwetst. Niet dat ik bewust de keuzes heb gemaakt om deze mensen te kwetsen. Ik wist het vaak niet eens dat ik mensen gekwetst heb. Uiteindelijk kom je erachter dat je mensen verdriet hebt gedaan. Dat vervolgens mij weer verdrietig maakt. Dan kom je vervolgens in een fase van zelfverwijt; ‘wat als ik...’ en ‘als ik nou dit of dat had gedaan....’ Uiteindelijk beland je daardoor in een negatieve spiraal. Dan komt er weer een keuze; 1. Doe ik er iets mee of 2. ga ik fris en fruitig verder?


Wat als ik er iets mee wil doen? Hoe te handelen? Wat moet ik doen dan? Kan ik zomaar na een x-aantal jaren terugkomen en zeggen; ‘Hey, het spijt mij oprecht. Ik wil graag mijn excuses maken voor de keuzes die ik gemaakt heb. Ik wil graag berouw tonen over de manier waarop ik gehandeld/ gereageerd heb.’
Wat als die persoon er niets meer van wilt weten? Wat als die persoon niet meer met je wenst te spreken? Die persoon heeft het allang afgesloten en is verder gegaan met zijn/ haar leven. Wat als je mensen overslaat? Er zullen genoeg mensen uit je leven zijn gegaan waarvan je niet eens weet dat je ze hebt gekwetst. Omdat ik nu tot inkeer ben gekomen, moeten hun dat dan ook maar in ene zijn?!? Niet helemaal eerlijk zullen we maar zeggen. Misschien rijt je wel die oude wond open.

Ok, ik ga fris en fruitig verder... Hmmm, ook niet helemaal goed. M’n geweten gaat me niet voor niets parten spelen. Maar goed, mensen willen niet meer praten, oude wonden zijn inmiddels geheeld. Wat dan te doen?!? Ik bedoel maar te zeggen dat je hebt geleerd van je fouten, toch?!? Dus fris en fruitig verder is ook geen optie. Je weet dat je mensen hebt gekwetst en dan KAN je toch niet zomaar fris en fruitig verder?!? Zucht... Ik probeer een keuze te maken alleen de opties zijn een beetje schaars.

Hmmm, ik ben Het Boek maar eens ingedoken om te kijken wat ik kan vinden over spijt. Bij het intoetsen van het woord spijt kwamen er verschillende teksten naar boven. Degene die het meeste aansloot bij wat ik bedoel te zeggen is de volgende;
"Verleidingen zullen er altijd zijn. Dat is onvermijdelijk. Maar degene die de verleidingen veroorzaakt, zal het slecht vergaan. Hij zou beter af zijn als hij met een zware steen om zijn nek in de zee werd gegooid, dan wanneer hij één mens tot zonde bracht. Ik waarschuw jullie. Als je broer zondigt, wijs hem dan terecht. Als hij spijt heeft, moet je hem vergeven. Zelfs als hij zeven keer per dag tegen je zondigt. Als hij je telkens komt zeggen dat het hem spijt, moet je hem telkens opnieuw vergeven.” (Lukas 17:1-4 HTB)
Verleidingen zijn de gevolgen van de gemaakte keuzes. Het is dus onvermijdelijk dat deze komen. Degene die ze heeft veroorzaakt zal het slecht vergaan. Hij zou beter af zijn met de dood. Echter dienen we elkaar terecht te wijzen en te vergeven. Hoe vaak je ook over te scheef gaat. Natuurlijk alleen wanneer de persoon OPRECHT berouw toont.

De 2 opties geven geen definitieve optie om een keuze te maken. Is er dan toch nog een andere 3de optie? Tijdens het schrijven en het lezen uit Het Boek kwam de 3de optie in mij op... Het verleden kan ik niet meer veranderen. De toekomst wel. Het zou niet eerlijk zijn naar de gekwetste mensen om hun opnieuw met de pijn en het verdriet op te zadelen en het zou ook niet eerlijk zijn om fris en fruitig door te gaan. Dat zou nl. betekenen dat ik er niets van geleerd zou hebben en dat ik ‘vrolijk’ verder ga om het leven van mensen zuur te maken en hun te kwetsen.
De keuzes die ik in mijn leven zal maken zullen altijd bewust, doordacht en onderbouwd blijven. Er komt alleen nog een aanvulling op; Wat brengt het een ander?
Met andere woorden; Is de keuze die ik maak alleen voor mezelf of is het een keuze die ik maak waarbij anderen ook profijt kunnen hebben?
Betekent dit dat ik nooit meer een keuze zal maken zonder mensen te kwetsen? Hmmm, dat zou wel heel idealistisch van mij zijn. Ik hoop alleen maar oprecht dat de mensen mij terecht willen wijzen en mij vergeving kunnen schenken.