Vrije wil

Vaak vragen mensen mij; Maar als God dan echt bestaat waarom dan zoveel rotzooi in de wereld?

Tja... best moeilijke vraag. Ik heb ooit een filmpje gezien van een man die bij de kapper zit en er een zelfde discussie ontstaat. Ook bestaat er eenzelfde soort filmpje van een discussie tussen een man en een tandarts. Ik ben ervan overtuigd dat er meerdere metaforen zijn waarin we steeds op deze discussie uitkomen. Er is maar 1 antwoord; Mensen gaan niet naar God en maken keuzes op hun eigen wijze op hun eigen verstand. Waar komen hun normen en waarden vandaan? Wat is hun inspiratie?

Uiteraard kan ik niet spreken waarom mensen hun keuze gemaakt hebben. Zelf heb ik na vele wandelingen op verschillende wegen gekozen om God een kans te geven in mijn leven. Op de weg te wandelen die Hij voor mij heeft. Niet alleen, samen met Hem. Betekent dit dat ik geen vrije wil meer heb? Juist het tegenovergestelde! Vandaag in 1 van mijn bijbelleesplannen kwam ik op deze 2 teksten die iets totaal anders zeggen maar eigenlijk een duidelijk antwoord geven op eenzelfde vraag;

‘Kunnen twee mensen samen op pad gaan, als ze dat niet eerst samen afgesproken hebben?’ AMOS 3:3 BB

‘Maria antwoordde: "Ik wil de Heer God gehoorzaam zijn. Laat Hij met me doen wat u heeft gezegd." Toen ging de engel bij haar weg.’ LUKAS 1:38 BB

Wat het bij mij oproept is de keuze, de instemming, de vrije wil. Eigenlijk zeggen deze 2 verzen precies hetzelfde en geven een antwoord op de keuze van de mens. Wij hebben een keuze om Gods pad te volgen om samen met Hem te wandelen. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer Maria 'Nee' had gezegd dat God iemand anders had gevonden om Zijn zoon te dragen. Ze deed het omdat ze een dienstbaar wilde zijn naar God, omdat ze van Hem houdt, dat ze Hem vertrouwt, omdat ze samen met Hem wilde wandelen. Hoe had haar leven eruit gezien wanneer ze nee had gezegd? Had Jezus dan nooit geboren geworden? Nee, ik denk het niet. Ik geloof dat God dan een andere maagd had gevonden die wel dienstbaar had willen zijn. Maar juist omdat ze 'Ja' heeft gezegd omdat ze wilde werd de onderdeel van een fantastisch mooi verhaal! En spreken wij er ruim 2000 jaar later nog steeds over. Is zij nu de boeken in gegaan als een vrouw die DE Koning der koningen heeft gebaard, onze Verlosser, de Zoon van de levende God! 

Je kiest er dus duidelijk voor welk pad je bewandeld in het leven. En ook met wie je het bewandeld. Er zijn meerdere partijen nodig en meerdere mensen die instemming geven om samen te lopen. God had Maria gekozen, Maria had een keuze en er staat duidelijk ik WIL de Heer God gehoorzaam zijn. Met andere woorden zij koos voor God. Wat wil jij nalaten? Wat wil je dat ze over jou zeggen wanneer je de aarde verlaat? Jij hebt de keuze, de vrije wil om te kiezen welk pad je bewandeld. Jij hebt de keuze hoe je de geschiedenis in gaat. Onderdeel van je eigen plan? Of juist onderdeel van Zijn grote plan?

God Of Covenant

JCovenant or transactional? What kind of relationship do I have with God? That question kept me thinking for the past few days! 

In the story of Jacob he made a pact with God. He partners up with God. I like that kind of thought! The question is do I have that kind of relationship with God? Do I even know how to? 

I grew up with a typical form of transactional relationships. If I would do this or that, I get something in return. That made me look for people who would benefit me. But also what could I do to benefit them? At times I just did stuff for other people and just forgot about myself and when I needed something or someone nobody was around. That left me dissapointed over and over again.

Then I met God and I felt a love that I can't describe. But my behavior wasn't different. I wanted to please Him in every kind of way and build a relationship with Him. And I also thought that I would be blessed by doing all the right things. So dissapointment kicked in again. At first at God and later at myself! I later realized I needed to change something in my way of thinking. God wants to have a relationship with me and loves me no matter what! Ok but how do I want that relationship to be? I want a pact-kind relationship. So God is my buddy. That was my way of binding with God. I could yell at Him, share my frustrations with Him and He still loves me! Wow, that's an other dimension of a relationship. You don't do things to get something out of it. You do things to please the other, just because you love the other unconditionally.

So to answer the question... I believe that I have a covenant relationship with God. He is my buddy! And it maybe sound weird because He's God and I'm just human... But you know what? That is what He made me for! To be His buddy!

Spijt en keuzes

Spijt, wat is spijt? Ik zeg altijd dat ik geen spijt heb van de keuzes die ik in mijn even heb gemaakt. Dat is nog steeds waarheid. De keuzes die ik gemaakt heb in mijn leven zijn altijd bewust, doordacht en onderbouwd gemaakt. Op dat moment was het de beste keuze en zag ik geen andere optie en/ of mogelijkheid. Wellicht waren die er genoeg, alleen niet één waar ik 100% achter kon staan.

Het woordenboek geeft me de volgende definities over spijt; wroeging, berouw, medelijden, verdriet, wrevel, zelfverwijt.
Een aantal van deze woorden geven mij meteen een gevoel van herkenning. Heb ik dan toch spijt?!? Ik heb zeker berouw over een aantal zaken in mijn leven. De keuzes die ik bewust heb gemaakt heeft andere mensen gekwetst. Niet dat ik bewust de keuzes heb gemaakt om deze mensen te kwetsen. Ik wist het vaak niet eens dat ik mensen gekwetst heb. Uiteindelijk kom je erachter dat je mensen verdriet hebt gedaan. Dat vervolgens mij weer verdrietig maakt. Dan kom je vervolgens in een fase van zelfverwijt; ‘wat als ik...’ en ‘als ik nou dit of dat had gedaan....’ Uiteindelijk beland je daardoor in een negatieve spiraal. Dan komt er weer een keuze; 1. Doe ik er iets mee of 2. ga ik fris en fruitig verder?


Wat als ik er iets mee wil doen? Hoe te handelen? Wat moet ik doen dan? Kan ik zomaar na een x-aantal jaren terugkomen en zeggen; ‘Hey, het spijt mij oprecht. Ik wil graag mijn excuses maken voor de keuzes die ik gemaakt heb. Ik wil graag berouw tonen over de manier waarop ik gehandeld/ gereageerd heb.’
Wat als die persoon er niets meer van wilt weten? Wat als die persoon niet meer met je wenst te spreken? Die persoon heeft het allang afgesloten en is verder gegaan met zijn/ haar leven. Wat als je mensen overslaat? Er zullen genoeg mensen uit je leven zijn gegaan waarvan je niet eens weet dat je ze hebt gekwetst. Omdat ik nu tot inkeer ben gekomen, moeten hun dat dan ook maar in ene zijn?!? Niet helemaal eerlijk zullen we maar zeggen. Misschien rijt je wel die oude wond open.

Ok, ik ga fris en fruitig verder... Hmmm, ook niet helemaal goed. M’n geweten gaat me niet voor niets parten spelen. Maar goed, mensen willen niet meer praten, oude wonden zijn inmiddels geheeld. Wat dan te doen?!? Ik bedoel maar te zeggen dat je hebt geleerd van je fouten, toch?!? Dus fris en fruitig verder is ook geen optie. Je weet dat je mensen hebt gekwetst en dan KAN je toch niet zomaar fris en fruitig verder?!? Zucht... Ik probeer een keuze te maken alleen de opties zijn een beetje schaars.

Hmmm, ik ben Het Boek maar eens ingedoken om te kijken wat ik kan vinden over spijt. Bij het intoetsen van het woord spijt kwamen er verschillende teksten naar boven. Degene die het meeste aansloot bij wat ik bedoel te zeggen is de volgende;
"Verleidingen zullen er altijd zijn. Dat is onvermijdelijk. Maar degene die de verleidingen veroorzaakt, zal het slecht vergaan. Hij zou beter af zijn als hij met een zware steen om zijn nek in de zee werd gegooid, dan wanneer hij één mens tot zonde bracht. Ik waarschuw jullie. Als je broer zondigt, wijs hem dan terecht. Als hij spijt heeft, moet je hem vergeven. Zelfs als hij zeven keer per dag tegen je zondigt. Als hij je telkens komt zeggen dat het hem spijt, moet je hem telkens opnieuw vergeven.” (Lukas 17:1-4 HTB)
Verleidingen zijn de gevolgen van de gemaakte keuzes. Het is dus onvermijdelijk dat deze komen. Degene die ze heeft veroorzaakt zal het slecht vergaan. Hij zou beter af zijn met de dood. Echter dienen we elkaar terecht te wijzen en te vergeven. Hoe vaak je ook over te scheef gaat. Natuurlijk alleen wanneer de persoon OPRECHT berouw toont.

De 2 opties geven geen definitieve optie om een keuze te maken. Is er dan toch nog een andere 3de optie? Tijdens het schrijven en het lezen uit Het Boek kwam de 3de optie in mij op... Het verleden kan ik niet meer veranderen. De toekomst wel. Het zou niet eerlijk zijn naar de gekwetste mensen om hun opnieuw met de pijn en het verdriet op te zadelen en het zou ook niet eerlijk zijn om fris en fruitig door te gaan. Dat zou nl. betekenen dat ik er niets van geleerd zou hebben en dat ik ‘vrolijk’ verder ga om het leven van mensen zuur te maken en hun te kwetsen.
De keuzes die ik in mijn leven zal maken zullen altijd bewust, doordacht en onderbouwd blijven. Er komt alleen nog een aanvulling op; Wat brengt het een ander?
Met andere woorden; Is de keuze die ik maak alleen voor mezelf of is het een keuze die ik maak waarbij anderen ook profijt kunnen hebben?
Betekent dit dat ik nooit meer een keuze zal maken zonder mensen te kwetsen? Hmmm, dat zou wel heel idealistisch van mij zijn. Ik hoop alleen maar oprecht dat de mensen mij terecht willen wijzen en mij vergeving kunnen schenken.

Tunnel visie

Soms kan je je blind staren op 1 manier. Was niet het gezegde ' Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden'? Mensen handelen naar eigen zeggen en wijze. Hoe zijn ze opgevoed en gevormd door het leven. Soms is dit goed en soms niet. Betekent dit dat deze mensen slecht zijn? Nee, ik ben van mening dat dit niet het geval is. Het zijn meer de acties en daden die slecht zijn. Weer anderen blijven hangen in tunnel visie. Mensen zijn te koppig en halsstarrig en denken DE waarheid te kennen en alles zal op die manier moeten plaatsvinden als dit niet het geval is is de ander (die niet diezelfde denk/ handelswijze heeft) slecht en negatief. Wouw! Dat betekent dus dat je aan het oordelen bent! Zegt de bijbel niet juist iets heel anders? Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. (Lucas 6:37).

Weer andere mensen zijn zo vast geroest in denkpatronen en zien niet meer dat hun uitvoering van hun visie niet de juiste is. Hun visie op zichzelf is niet slecht in tegendeel zelfs! Het is een perfecte visie. Het enige is dat ze denken dat alleen HUN manier DE manier van uitvoering is. Zie het als een bereiden van een gerecht. Je hebt bij vrienden gegeten en het eten is echt SUPER lekker! Je krijgt het recept mee naar huis en je gaat je eraan wagen om het zelf een keer te maken. Je hebt alle ingrediënten gekocht, bereid alles goed voor en leest nogmaals het recept door. Je hebt precies gedaan zoals het recept en zit aan tafel en neemt je eerste hap… Het smaakt niet! Het resultaat is niet wat je ervan verwacht. Je snapt het niet want je hebt precies het recept gevolgd en toch smaakt het niet!
Wat doe je dan? Ga je terug naar degene van wie je het recept hebt ontvangen of blijf je maar proberen en proberen totdat het wel lukt. Of geef je zelfs het recept door aan anderen omdat je het al zo vaak hebt gegeten bij die vrienden? Durf je toe te geven dat er bij jou misschien iets niet helemaal goed is gedaan/ gegaan of blijf je hardnekkig vasthouden aan het recept en dat je niets fout hebt gedaan?

Zo is het ook met een visie. Je visie is perfect en goed, alleen de uitvoering is niet correct waardoor je niet het gewenste resultaat 'de maaltijd' krijgt. Zelfreflectie is hierbij het sleutelwoord. Keer je in jezelf om te kijken of je alle ingrediënten hebt. Misschien is het juist belangrijker je eigen recept te maken om een fantastische maaltijd te maken voor jou vrienden. De beste ingrediënten om de perfecte ingrediënten voor die fantastische maaltijd zijn; liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.(Galaten 5:22-23) Met deze ingrediënten weet ik zeker dat een fantastisch recept kunt bereiden. Op jouw eigen en unieke wijze. Ik zeg; EET SMAKELIJK!

Words not deeds

Deeds not words are words of the anthem of the football club Feyenoord. Today I’m twisting it around. Words not deeds. Are we aware of our words?

People sometimes say name calling doesn’t hurt. Physical that’s true. However in the soul it goes through marrow and bone. People just speak without thinking. A few examples to make the point; ‘Ooow that person is never gonna change’ or ‘First see and believe’ or ‘I see this or that happening’. Those are the things that pop into our minds. Or it slips of your tongue. We don’t realise what kind of effect it has.

Words directed to people in the form of bullying has been the subject of discussion lately. In the news you see a lot of memorial services of people who went crazy because of bullying. People commit suicide cause of those words. Disbelieve let people stay longer in battle. Words of encouragement doesn’t come out of our mouths. We get more sceptical day by day. We have lost our faith in people who are saying to improve, especially when it’s not the first promise they make.

The Bible is very clear about words; In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. He was with God in the beginning. Through him all things were made; without him nothing was made that has been made. (John 1:1-3) Wow, just let it sink in for a minute. That means that EVERYTHING is made by just a word! Let’s go to the first book of The Bible; And God said; Let there be light… (Gen 1:3), and God said; Let there be an expanse between the waters… (Gen 1:6), and God said; Let the water under the sky… (Gen 1:9). And it goes on and on. So if God created the heavens and earth by just saying a word, that means that there’s power in our words. So when people are getting bullied it does more then we realise. When we say that people can’t change it will have an effect on them. It will give a delay of their progress. Isn’t it so that not only negative words have an influence but the positive has an influence as well!

Is it really that hard to say something nice to each other? Something positive? ‘No’ is the resolute answer that you get on that question. But what if those people say nasty things? What if that friend doesn’t believe you anymore? Your husband doesn’t have faith in you no more? That co-worker that always walks the line? That teacher that gives you bad grades? Can you still be friendly? Say nice things? Or is it an eye for an eye. Like but ‘She did this or that...’ or ‘He did…’ That is what the law of Moses said. We no longer live under the law since the coming of Jesus, we live under the grace. He thought us; If anyone slaps you on the right cheek, turn to them the other cheek also. (Matt 5:39). It’s a challenge a stay friendly for a day, although you don’t feel like it. The challenge to give your words a positive character, even when you don’t feel it in your heart. You shall notice a change in your own heart and even more effective you’ll see a change in the other person! Then you’ll see that eventually words become deeds…

Lieve Mona…

Naar wie gaan we voor raad en daad? Heb je een goede vriend of vriendin? Familie? Buren? Het kan om kleine dingen gaan als wat trek in aan vandaag of juist om de grote levensvragen. Op wiens raad vertrouwen we? Welke maatstaven gebruiken we? Kijken we in de spiegel en denken we; ‘Ach dat kan ik zelf toch goed beslissen?’ Of vraag je aan je partner wat hij of zij ervan vindt? Of heb je je eigen mening gevormd of is die van anderen belangrijk? Mensen hebben essentiële levensvragen en komen er zelf niet uit. Denk maar aan de oude rubriek ‘Lieve Mona’. De rubriek hield op te bestaan in 1999 omdat het niet meer van deze tijd zou zijn. Nou het tegendeel is waar; op het internet zijn er verschillende community-websites waar mensen van bepaalde bevolkingsgroepen of mensen met eenzelfde interesse vragen stellen over diverse dingen uit het leven.


Wat als al deze dingen en/ of mensen er niet zijn. Geen internetsites, geen rubrieken in tijdschriften, geen vrienden, geen familie of andere naasten? Ze hebben het te druk met hun eigen leven en bezigheden. Of je blijft maar dezelfde vragen stellen en er wordt niet echt meer naar je geluisterd. Wie blijft er nog over? Het antwoord op deze vraag is simpel; God. Hij vindt het juist fijn als wij een relatie met Hem aangaan. Onze dagelijkse dingen met Hem bespreken. Wanneer je iemand met je kleine dingen vertrouwd zal je ook sneller naar die persoon gaan om grotere vragen te stellen. Hij wilt graag een vriend voor je zijn, een vader, een raadgever, een herder en zo kan ik nog wel even doorgaan. Waarom? Gewoon omdat Hij van je houdt, met al je angsten en falen, met al je vragen.


God kent ons al door en door. Hij weet precies wat we denken. Daarom zou je kunnen denken; Waarom zou ik dan alles vertellen? Het is meer voor onszelf. Als je iemand vertrouwd ga je jezelf openen. Als je iemand vertrouwt vertel je die persoon je diepste geheimen. Wie kan je nou tegenwoordig nog echt vertrouwen met je diepste geheimen? Vroeg of laat zal het tegen je gebruikt worden. Mensen kunnen je wel advies geven, maar hoe weet je nou of dit het juiste advies is? Hebben ze daadwerkelijk wel het beste met je voor?

God heeft daadwerkelijk het beste met ons voor. Er staat immers geschreven in de Bijbel dat God een plan voor een ieder van ons heeft. Een plan voor ons geluk niet ons ongeluk (Jeremia 29:11). Hij wilt graag dat we op Hem vertrouwen, Hem als een schuilplaats zien (Psalm 62:8). Ik wil je uitdagen om een relatie met God aan te gaan. Ik kan je beloven dat je niet teleurgesteld zult raken! Hij zal er altijd voor je zijn. Gister, vandaag en morgen!

Geen daden maar woorden

Geen woorden maar daden zegt het welbekende lied van Feyenoord. Ik draai ‘m vandaag eens om. Geen daden maar woorden. Zijn we ons nog wel bewust van onze woorden?

Mensen zeggen wel eens schelden doet geen pijn. Fysiek doet dat inderdaad geen pijn. Echter in de ziel gaat het door merg en been. Mensen roepen vaak ook maar wat zonder er ECHT bij na te denken. Een paar voorbeelden om duidelijk te maken wat ik bedoel; ‘Oooow, die zal altijd zo blijven die zal niet veranderen’ of ‘Nou eerst zien dan geloven’ of ‘Ik zie dit of dat nog wel gebeuren’. Het zijn van die makkelijke dingen die ons allemaal wel eens binnenschieten en zelfs uit onze mond komen. We beseffen ons niet eens wat het nou precies voor uitwerking heeft.

Woorden die gericht naar mensen worden uitgesproken in de vorm van pesterijen heeft de laatste jaren enorm toegenomen. De ene stille toch na de andere vindt plaats omdat de gepeste persoon het leven niet meer ziet zitten. Ongeloof wat is uitgesproken laat mensen vaak langer in onnodige strijd zitten. De bemoedigende woorden komen niet uit onze monden. We worden met de dag sceptischer zeker wanneer het niet de eerste keer is dat er verandering wordt beloofd.

De Bijbel is er duidelijk over; Door het Woord is alles ontstaan en zonder het Woord is niets ontstaan van alles wat bestaat. In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. (Joh. 1:3-4) Wouw, laat het eens even op je inwerken. Dat betekent dus eigenlijk dat ALLES is door het Woord ontstaan. We gaan terug naar het allereerste boek uit de Bijbel; En toen zei God; ‘Laat er licht zijn’. En toen was er licht. (Gen 1:3)Toen zei God: ‘Laat de watermassa uit elkaar gaan,…’ (Gen 1:6) Daarna zei God: ‘Laat het water onder de hemel samenstromen in zeeën… (Gen 1:9) Dus als God hemel en aarde heeft geschapen door alleen maar iets te zeggen, dat betekent dat onze woorden wel dergelijk kracht hebben. Dus als er mensen worden gepest doet dit dus veel meer dan we willen beseffen. Wanneer er wordt gezegd dat mensen niet kunnen veranderen, zal het proces beïnvloed worden. Of wanneer we iets over iemand spreken heeft dat dus wel dergelijk invloed op deze persoon. Het is dus zo dat niet alleen kwade dingen die kracht hebben maar dus ook positieve dingen.

Is het nou echt zo moeilijk om iets aardigs tegen iemand te zeggen? Iets positief te zeggen? ‘Nee’ is het antwoord wat je standaard op die vraagt krijgt. En als die persoon al zo vaak lelijke dingen tegen je hebt gezegd, als die vriendin je niet meer geloofd als je beter beloofd, je man zegt dat het vertrouwen er niet meer is… Is het dan ook nog steeds mogelijk om vriendelijk, lief en aardig te blijven? Denken we dan niet meteen in termen van een oog om oog of tand om tand. Zo van; ‘Ja maar hij deed…’ of ‘Ja maar zij deed…’ Dat is wat de wet van Mozes zegt. Wij leven sinds de komt van Jezus niet meer onder de wet maar onder de genade. Hij heeft ons geleerd; Als iemand u een klap op de ene wang geeft, keer hem dan ook uw andere wang toe. (Matt 5:39) De uitdaging is om eens een dag vriendelijk te zijn, te blijven ook al wil je dat niet. De uitdaging om woorden met een positief karakter te brengen. Ook al geloof je er diep in je hart niet in. Je zult merken dat er zelfs in je hart een verandering komt en nog veel effectiever; een verandering bij de ander! Dan zullen de woorden uiteindelijk toch daden gaan worden…